Wpada Pani, a ja serwuję moją pracoholiczną regułkę: "Dzień dobry, zdjęcie do paszportu? Po prawej stronie jest lustro i wieszak, można się przygotować, a jak wszystko będzie w porządku to zapraszam tutaj na krzesełko." I słyszę "No co Pani, co ja się będę przygotowywać do takiego brzydkiego zdjęcia!" I wszystko byłoby super, gdyby nie to, że owa Pani spędza przed tym lustrem tyle czasu, że gdyby jeszcze żyły dinozaury - zdążyłyby ponownie wyginąć!
Przeważnie kończę pracę o 15:00, i o tej godzinie marzy mi się wyjść. O 14:59 przyjdzie taki Andrzej. Myślę sobie, ok, zrobię mu to zdjęcie, pewnie odesłali go z okienka, bo miał złe/nieaktualne, no a wszyscy fotografowie w okolicy już pozamykani, to niech stracę... Robimy zdjęcie. Andrzej okazuje się oprócz tego wszystkiego "Typem wiecznego niezadowolenia". Po dwudziestu czterech próbach zerkam na zegarek. 15:09 (super, uciekł mi tramwaj). Drukuję zdjęcie, przycinam, wydaję mu, a Andrzej do mnie "No! Nic dzisiaj nie załatwię, bo już mnie nie przyjmą, ale przynajmniej zdjęcie mam z głowy!". Ach, jaki przyjemny dzień pracujący!




Tutaj zazwyczaj są to nastolatkowie. Weźmy zatem na widelec "Jessicę". Jessica ma grzywkę na pół twarzy, czarne włosy i okulary. Wymagania zdjęcia do paszportu są jednoznaczne: widoczne brwi, najlepiej zdjęcie bez okularów, widoczny owal twarzy, policzki. Jessica to słyszy - ode mnie, od swojego rodzica, ale mimo wszystko zasłania włosami wszystko, co się da. Najlepiej, jakby w ogóle nie było jej widać. Co ciekawe, wielu chłopców z dłuższymi włosami robi dokładnie to samo. Nie przekonują ich nawet argumenty, że zdjęcie tak czy siak retuszuję, więc ewentualne trądziki także znikną z ich twarzy. W związku z czym, w tym przypadku także muszę zrobić pierdyliard zdjęć, żeby wybrać najlepsze, na którym i tak Jessica ma zasłoniętą brew i kombinować z przeklejaniem i tuszowaniem włosów...

Przychodzi Teresa z mężem Marianem i dawaj... "A tam naprzeciwko 15zł! No wiecie co! Dlaczego tutaj jest tak drogo?! Ale zdzieracie!" Zazwyczaj myślę sobie tylko "jeśli tu jest tak drogo, a widziałaś kobieto taniej, to nie zawracaj mi gitary!", ale staram się przemilczeć sytuację i ewentualnie wyjaśniam, że nie mam wpływu na to, ile kosztują takie zdjęcia, bo jestem tylko pracowniczką, a nie właścicielką. Zazwyczaj te tłumaczenia i tak nie docierają, a Teresa z Marianem albo A) wychodzą - i super, tych lubię najbardziej. Miło jeszcze, kiedy przeproszą za kłopot. Lub B) robią zdjęcie u mnie z wielce niezadowolonymi minami, a pieniędzmi, gdyby mogli, rzuciliby mi w twarz...

Nowości kosmetyczne

Revers Cosmetics